..." خلوتگاه من "...

احساس تنهایی، احساس خستگی، بیخوابی، گرسنگی، کلافگی... بهونه گیری...

چقدر غیرقابل تحمله.

کاش ماشین داشتم الان میرفتم دور میزدم.

کاش بدخواب نبودم لااقل اینجور وقتا خوابم میبرد

کاش میتونسم این حسارو دفع کنم.

حسای به درد نخور چقد قوی ان.

حتی نمیدونم چرا اینجا مینویسم ححح

..." خلوتگاه من "......

امروز وارد بیست و هفتمین سال زندگیم شدم. بیست وهفت ساله که میبینم، میشنوم و هنوز نمیدونم چی میخوام.روزگار سخت به شفقت دوستان گذشت، به قولی؛ اپیکور: «رفاقت مشفقانه، چون سپری است که حملات تقدیر را خنثی میسازد. درخت دوستی بنشان،از آن دینی بساز، و به پرستش آن قیام کن. زیرا دوستی چیزی شیرین،زیبا، و مقدس است. شفقت دوستانه تنها هدیه پر ارزشی استکه در این جهان بیارزش در تملک ماست. اگر مرارتهای زندگیما را آماده قبول مرگ میسازد، لذّات و شادیهای ناشی از دوستینیز ما را با زندگی آشتی میدهد.»شاید بیشتر بیام اینجا بنویسم:) شاید بیشتر پیدا شم. ..." خلوتگاه من "......